|
ป่าชายเลน เป็นกลุ่มของสังคมพืช
ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นไม้ไม่ผลัดใบ
มีลักษณะทางเสรีวิทยาและการปรับตัวทางโครงสร้าง
ที่คล้ายคลึงกันและการขึ้นของพรรณไม้ในป่าชายเลน
จะขึ้นอยู่กับแนวเขต
ซึ่งผิดแปลกไปจากสังคมพืชป่าบก
ทั้งนี้เพราะอิทธิพลจากลักษณะของดิน
ความเค็มของน้ำทะเลและการขึ้นลงของน้ำทะเลเป็นสำคัญสำหรับแนวเขตที่เด่นชัด
ของป่าชายเลน ได้แก่
 โกงกาง ทั้งโกงกางใบเล็กและโกงกางใบใหญ่
จะขึ้นอยู่หนาแน่นบนพื้นที่ใกล้ฝั่งทะเล
ไม้แสมและประสัก
จะอยู่ถัดจากแนวเขตของโกงกาง
ไม้ตะบูน จะอยู่ลึกเข้าไปจากแนวเขตของไม้แสมและประสัก
เป็นพื้นที่ที่มีดินเลน
แต่มักจะแข็ง ส่วนบนพื้นที่ดินเลนที่ไม่แข็งมากนักและมีน้ำทะเลท่วมถึงเสมอ
จะมีไม้โปรง รังกะแท้
และฝาด ขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น
ไม้เสม็ด จะขึ้นอยู่แนวเขตสุดท้าย
ซึ่งเป็นพื้นที่เลนแข็งที่มีน้ำทะเลท่วมถึงเป็นครั้งคราว
เมื่อระดับน้ำทะเลขึ้นสูงสุดเท่านั้น
และแนวเขตนี้ถือว่าเป็นแนวติดต่อระหว่างป่าชายเลนกับป่าบก
สำหรับพวกปรง จะพบทั่ว
ๆ ไปในป่าชายเลน แต่จะขึ้นอย่างหนาแน่นในพื้นที่ถูกถาง
|
